Skarbonka PKO, Kobra, Instytut Matki i Dziecka, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych – to tylko kilka przykładów z ponad 400 znaków graficznych, jakie Karol Śliwka stworzył przez 60 lat.
Telewizja TVP wyprodukowała niesamowity film dokumentalny pt. „Znaki rozpoznawcze. Karol Śliwka” opowiadający o życiu i twórczości artysty.
Karol Śliwka zaprojektował m.in.: opakowania czekolady Wedla, herbatników Jutrzenki, legendarnego proszku do prania „Bis”, papierosów Giewont, Syrena i Morskie, etykiety rumu Seniorita, czy pudełka kosmetyków Wars, do dziś budzą entuzjazm wśród ludzi, którzy pamiętają czasy PRL-u. A szkoda, bo jego talent i umiejętność tworzenia ikonicznych wzorów zasługują na uznanie i docenienie. Śliwka to prawdziwy mistrz designu, który swoim talentem zapisał się w historii polskiego wzornictwa. Jego projekty to nie tylko estetyka, ale także odzwierciedlenie ducha epoki i historii Polski. To właśnie dzięki jego talentowi, a nie tylko dzięki jakości produktów, te marki przetrwały próbę czasu i do dziś budzą sentyment i nostalgię.
Jak czytamy w opisie filmu – podczas projektowania Śliwka starał się dążyć do zminimalizowania stopnia skomplikowania grafiki przy równoczesnym zachowaniu pełni treści, którą powinien przekazać. Dzięki temu tworzył ciekawe kompozycje o prostej formie, komunikatywne i z wysokim poczuciem estetyki. Wychodził z założenia, że projekty graficzne mają przede wszystkim pracować, a nie wisieć w salach muzealnych.
Dlaczego jedne znaki graficzne w przestrzeni publicznej zapadają nam w pamięć, a inne szybko ulatują? Czy estetyka opakowań, etykiet i plakatów ma realne znaczenie? Co kryje się za pojęciem projektowania użytkowego i kultury wizualnej? Kim był Karol Śliwka – człowiek, który urodził się w 1932 roku na Śląsku Cieszyńskim i stał się jednym z najwybitniejszych polskich projektantów graficznych? Jakie inspiracje kształtowały jego wyjątkowy styl, który towarzyszył wielu pokoleniom?
Dodaj komentarz